ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ಮತಾಂತರ ವಿರೋಧಿ ಕಾನೂನು: ಸರಕಾರದÀ ಅತಿಯಾದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ

 ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಒಲವುಗಳ ಮೇಲೆ ಸರ್ಕಾರದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವು ಮಿತಿಮೀರಿದಾಗ, ಅದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಅಪನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉತ್ತೇಜಿಸಬಲ್ಲದು.

....................


ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಸರ್ಕಾರವು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿರುವ `ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕಾಯ್ದೆ, 2026' ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಕುರಿತು ಅತ್ಯಂತ ಗಂಭೀರವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದೆ. ಬಲವಂತ, ವಂಚನೆ, ಅನಗತ್ಯ ಪ್ರಭಾವ ಹಾಗೂ ಆಮಿಷಗಳ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುವ ಮತಾಂತರಗಳನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಈ ಕಾನೂನಿನ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ ಎಂದು ಸರ್ಕಾರ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಇದರ ಒಳಗಿರುವ ಕಠಿಣ ನಿಬಂಧನೆಗಳು ನಾಗರಿಕರ ಮೂಲಭೂತ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನೇ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತಿವೆ.

ಈ ಕಾಯಿದೆಯ ಸುತ್ತ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಚರ್ಚೆಯ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದು ಎಂದರೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಯ್ಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ. ಭಾರತದ ಸಂವಿಧಾನವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಗರಿಕನಿಗೂ ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ, ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಆದರೆ, ಹೊಸ ಶಾಸನವು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಮತಾಂತರಕ್ಕೂ ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅನುಮತಿ ಪಡೆಯುವುದನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಖಾಸಗಿ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದೆ. ಇದು ನಾಗರಿಕರ ಗೌಪ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಘನತೆಗೆ ಧಕ್ಕೆ ತರುವಂತಹ ನಡೆಯಾಗಿದೆ.

ವಿಶೇಷವಾಗಿ `ಲವ್ ಜಿಹಾದ್' ಎಂಬ ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಮುನ್ನೆಲೆಗೆ ತಂದು, ಅಂತರಧರ್ಮೀಯ ಮದುವೆ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಸಂಶಯದ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡುವ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಈ ಕಾನೂನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಮಾಹಿತಿಯ ಪ್ರಕಾರವೇ ಬಲವಂತದ ಮತಾಂತರದ ಕುರಿತು ಯಾವುದೇ ಅಧಿಕೃತ ಆಧಾರಗಳು ಅಥವಾ ದೂರುಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ, ಇಂತಹ ವಿಶಾಲ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಶಾಸನದ ಅಗತ್ಯವೇ ಏನಿತ್ತು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏಳುವುದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ. ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತ ಅಂತರಧರ್ಮೀಯ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಅಪರಾಧೀಕರಣಗೊಳಿಸುವ ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಯತ್ನವಾಗಿ ಇದು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದೆ.

ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಜೀವನಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆತನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನಿರ್ಧಾರ. ಬಲಾತ್ಕಾರ ಅಥವಾ ವಂಚನೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ಪ್ರಜೆಗಳ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನೂ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಲು ಹೊರಟಿರುವುದು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಪಸಂಖ್ಯಾತ ಸಮುದಾಯಗಳು ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಧರ್ಮೀಯ ದಂಪತಿಗಳನ್ನು ತಾರತಮ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಪಡಿಸುವ ಅಪಾಯ ಈ ನಿಬಂಧನೆಗಳಲ್ಲಿದೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಈ ಶಾಸನವು, ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕರ ಸಾಂವಿಧಾನಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹದಗೆಡಿಸುವ ಅಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾಗುವ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ತೋರುತ್ತಿದೆ. ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಒಲವುಗಳ ಮೇಲೆ ಸರ್ಕಾರದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವು ಮಿತಿಮೀರಿದಾಗ, ಅದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಅಪನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉತ್ತೇಜಿಸಬಲ್ಲದು.

Comments

Popular posts from this blog

ಕರಾವಳಿಯ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಕೊಲೆಗಳ ಕರಿನೆರಳು

ಮಾತಿನ ಸಂಸ್ಕøತಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ

WHEN COMMUNAL POLITICS POISONS TRADITION: A WARNING FROM UDUPI