BVSee

 ಸರ್ಕಾರವು ಪಾನನಿಷೇಧವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು ಧೈರ್ಯ ತೋರಿ, ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗದ ಗ್ಯಾರಂಟಿಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದಾದರೆ ಅದರಿಂದ ಲಾಭವೇ ಹೊರತು ನಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ................ ಖುಲ್ಲಂಖುಲ್ಲಾ *  ಬಿವಿಸೀ ಕರ್ನಾಟಕ ಇಂದು ನೈತಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧಾಭಾಸಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದೆ. ರಾಮಮನೋಹರ್ ಲೋಹಿಯಾ ಅವರ ಸಮಾಜವಾದ ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಧಿಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಸರ್ಕಾರ ತನ್ನ ಮೂಲ ಆದಾಯವಾಗಿ ಸಾರಾಯಿ ಮಾರಾಟವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ; ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ,  ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಸಾವಿರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳು ಸಾರಾಯಿ ಸೇವನೆಯಿಂದ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ನೀತಿಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಅಲ್ಲ ನೈತಿಕ ಅಸಂಬದ್ಧತೆಯೂ ಹೌದು. ಸಾರಾಯಿ ನಿಷೇಧಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಆಗ್ರಹ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿರುವುದು ನೈತಿಕ ಉಪನ್ಯಾಸಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಧಾರ್ಮಿಕ ನಿಬಂಧನೆಗಳಿಂದಲ್ಲ. ಇದು ಮಹಿಳೆಯರಿಂದ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದಾದ್ಯಂತ ಮಹಿಳಾ ಗುಂಪುಗಳು, ಸರ್ಕಾರ ಸಾರಾಯಿ ಒಮ್ಮೆಲೆ ನಿಷೇಧಿಸುವುದಾದರೆ, ತಾವು ಸರ್ಕಾರ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಐದು ಗ್ಯಾರಂಟಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿವೆ. ಇವರ ತರ್ತವೂ ಸರಳವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಹಣವನ್ನು ಮತ್ತೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಾರಾಯಿ ಮೂಲಕ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಂಪಾದನೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಗಂಡಸರು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬದಲು ಸಂಪಾದನೆಯನ್ನು ಸಾರಾಯಿಗಾಗಿ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಕುಟುಂ...

  Karnataka today stands before a moral and political contradiction it can no longer evade. A government that claims lineage from Rammanohar Lohia’s socialism and invokes Mahatma Gandhi’s legacy continues to depend on liquor sales as a principal source of revenue, even as families across the state are being destroyed by alcohol addiction. This is not merely policy inconsistency; it is ethical incoherence. The strongest argument for prohibition does not come from moral sermons or religious injunctions. It comes from women. Across Karnataka, women’s groups have repeatedly stated that they would rather forgo the government’s much-publicised “five guarantees” if alcohol were banned outright. Their reasoning is devastatingly simple: money given with one hand is taken away by alcohol with the other. The men who are meant to earn and sustain families often squander wages on drink, plunging households into debt, violence, and chronic insecurity. Welfare schemes then attempt to repair damag...