ಸೌಜನ್ಯ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಮರುಜೀವ: 14 ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಅವಕಾಶ

 * ವಿಶೇಷ ಸಂಪಾದಕೀಯ

......


ಸೌಜನ್ಯ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದೆ. ಆದರೆ ಈ ಬಾರಿ ಆ ಬಾಗಿಲು ಕೇವಲ ಮತ್ತೊಂದು ತನಿಖೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ತೆರೆದು, ಮತ್ತೆ ಕಡತಗಳೊಳಗೆ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಬಾರದು. ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉತ್ತರ ಸಿಗದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಈಗ ಉತ್ತರ ನೀಡಲೇಬೇಕು.

ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಗಡುವು ಮುಗಿದಾಗ ಜನರ ಮುಂದೆ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾರಣಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲ, ತನಿಖೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟ ಫಲಿತಾಂಶ ಇರಬೇಕು. ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಯಾರತ್ತ ಬೆರಳು ತೋರಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡದೆ ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ತನಿಖಾ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಇರಬೇಕು.

ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಇನ್ನು 'ತನಿಖೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ' ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ವಿಳಂಬದ ನಂತರ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮುಂದೂಡುವ ಅವಕಾಶವೂ ಇಲ್ಲ, ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನೆಪವೂ ಇರಬಾರದು. ತನಿಖೆ ವಿಫಲವಾದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಕರಣದ ವಿಫಲತೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ - ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಕುಟುಂಬದ ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೇಲಿನ ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಡೆತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸೌಜನ್ಯಗೆ ಮರಳಿ ಬರುವ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಸಾವಿನ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಅವಕಾಶ ಇನ್ನೂ ಇದೆ. ಆ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಈ ಬಾರಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹಕ್ಕು ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ.

ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಮೌನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ವರ್ಷ, ಮತ್ತೊಂದು ನೆಪ, ಮತ್ತೊಂದು ಮುಚ್ಚಿದ ಕಡತ - ಇನ್ನು ಒಪ್ಪಲಾಗದು. ಈ ಬಾರಿ ತನಿಖೆ ಮುಗಿಯಬೇಕು. ಸತ್ಯ ಹೊರಬರಬೇಕು. ತಪ್ಪಿತಸ್ಥ ಯಾರೇ ಆದರೂ ಕಾನೂನಿನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕು. ಸೌಜನ್ಯ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ಸಿಗುವುದು ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವುದಲ್ಲ; ಸತ್ಯವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಲು, ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಲು ಅಥವಾ ಮುಂದೂಡಲು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಬಾರಿ ತನಿಖೆಯೇ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕು.

ಸೌಜನ್ಯ ಕುಟುಂಬ 14 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ. ಈಗ ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೊಂದು ಭರವಸೆ ಮಾತ್ರ ಬೇಡ - ಸತ್ಯ ಬೇಕು. ಹೊಸ ಎಸ್‍ಐಟಿ ಹಳೆಯ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸದೆ,  ಸಾಕ್ಷ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲಬೇಕು.

ಆದರೆ ಈಗ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಠಿಣವಾಗಿವೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ತನಿಖೆಯ ಬಳಿಕವೂ ಸತ್ಯ ಏಕೆ ಹೊರಬರಲಿಲ್ಲ? ಪ್ರಮುಖ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವರ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಏಕೆ ಕಡೆಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು? ತನಿಖೆಯ ಯಾವುದಾದರೂ ಹಂತದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ದಿಕ್ಕು ಹಿಡಿಯಲಾಗಿತ್ತೇ? ತಪ್ಪು ದಿಕ್ಕು ಹಿಡಿದಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಣೆ ಯಾರು? ಸೌಜನ್ಯಗೆ ನ್ಯಾಯ ಕೊಡಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಯಾರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು? ಆ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಿಭಾಯಿಸಲಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅದರ ಉತ್ತರದಾಯಿತ್ವ ಯಾರದು?

ಸೌಜನ್ಯ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಿದೆ. ಈ ಬಾರಿ ಆ ಬಾಗಿಲು ಮತ್ತೆ ಮುಚ್ಚುವ ಮುನ್ನ ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೂ ಉತ್ತರ ಸಿಗಬೇಕಿದೆ. ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರಬಹುದೇ? ಇಲ್ಲವೇ ಈ ಬಾರಿ ತನಿಖಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತನ್ನ ಮೇಲಿನ ಅನುಮಾನಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಿದೆಯೇ?

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ಕರಾವಳಿಯ ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಕೊಲೆಗಳ ಕರಿನೆರಳು

 * ಬಿವಿಸೀ ಒಂದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಅವಿಭಜಿತ ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಇಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಭಯದ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕೊಲೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ; ಮತ್ತೊಂದು ಕೊಲೆಯ ಸುದ್ದಿ ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಘಟನೆ ಇನ್ನೂ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಸಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವೈಯಕ್ತಿಕ ದ್ವೇಷ, ಹಣಕಾಸಿನ ವ್ಯವಹಾರ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧ ಜಾಲಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಕೋಮು ವೈಷಮ್ಯದ ಪ್ರತೀಕಾರದ ಸರಪಳಿಯ ಭಾಗವಾಗಿವೆ. ಅವಿರತ ಕೊಲೆಗಳಿಂದಾಗಿ ಅವಳಿ ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ರಾಜ್ಯದ ಕ್ರೈಂ ಕ್ಯಾಪಿಟಲ್ ಎನ್ನುವ ಅಪಖ್ಯಾತಿ ಗಳಿಸಿವೆ. ಈ ಎರಡೂ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು ಕರಾವಳಿಯ ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯ ಜನರನ್ನು ಆತಂಕಕ್ಕೆ ದೂಡಿವೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಉಡುಪಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮುದರಂಗಡಿ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿಯ ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ, ಉದ್ಯಮಿ ಹಾಗೂ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮುಖಂಡ ಡೇವಿಡ್ ಡಿಸೋಜ ಅವರ ಹತ್ಯೆ ಈ ಆತಂಕವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಾಢಗೊಳಿಸಿದೆ. ಆಗಸ್ಟ್ ಏಳರಂದು ಅವರು ಚರ್ಚ್ ಸಮೀಪವೇ ಗುಂಡಿನ ದಾಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾದರು. ಆರಂಭಿಕ ತನಿಖೆಯಲ್ಲಿ ಹಣಕಾಸಿನ ವಿವಾದದ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ನಂತರ ಪೆÇಲೀಸರು ಬಹುಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಗುತ್ತಿಗೆ ವಿವಾದ ಮತ್ತು ಅಪರಾಧ ಜಾಲದ ಸಂಪರ್ಕದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮುಂಬೈ ಮೂಲದ ಅಪರಾಧಿಯ ಬಂಧನವೂ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಂಭೀರ ಆಯಾಮ ನೀಡಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಘಟನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕೈತೊ...
Read more

ಮಾತಿನ ಸಂಸ್ಕøತಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ರಾಜಕೀಯ

 * ಬಿವಿಸೀ ಉಡುಪಿ ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕ ಯಶಪಾಲ್ ಸುವರ್ಣ ಅವರು ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಡಿದ ಟೀಕೆ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ನಾಯಕರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದು ಅರ್ಥವಾಗುವ ಸಂಗತಿಯೇ. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿದು ನಡೆಯುವ ಇಂತಹ ಟೀಕೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಲೋಕಸಭೆಯ ಪ್ರತಿಪಕ್ಷ ನಾಯಕ ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಅವರು ಕೇಂದ್ರದ ನೂತನ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಚಿವ ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಜೋಶಿ ಅವರನ್ನು ವಿನಾ ಕಾರಣ `ಕೊಳಕು ಮನುಷ್ಯ' ಎಂದು ತುಚ್ಛ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದಿರುವುದೂ ಅಷ್ಟೇ ಖಂಡನೀಯ. ಪ್ರತಿಪಕ್ಷದ ನಾಯಕನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತನ್ನ ಭಾಷೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಿಡಿತ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಗೌರವ ಕೊಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸರಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳೂ ಅರಿಯಬೇಕಾಗಿದೆ. ರಾಹುಲ್ ಗಾಂಧಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ವಾದ್ರಾ ಅವರು ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವಾಗ ಬಳಸುವ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಯಮದ ಕೊರತೆ ಆಗಾಗ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಅವರ ತಂದೆ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿ ಅಥವಾ ಅಜ್ಜಿ ಇಂದಿರಾ ಗಾಂಧಿ ತೀವ್ರ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘರ್ಷಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಇಂತಹ ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಪದಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಇಳಿದ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಗಾಂಧಿ ಕುಟುಂಬದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಭಾಷೆಯ ಸೊಬಗು ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂಯಮ ಹಿಂಬದಿಗೆ ಸರಿದಂತಿದೆ. ಧಮೇರ್ಂದ್ರ ಪ್ರಧಾನ್ ಅವರ ರಾಜೀನಾಮೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಹೋರಾಟದ ಯಶಸ್ಸನ್...
Read more

WHEN COMMUNAL POLITICS POISONS TRADITION: A WARNING FROM UDUPI

  Udupi today stands at a troubling crossroads. A town revered for its spiritual heritage and admired for its social harmony is being dragged into avoidable communal discord by the irresponsible politics of its own elected representative. BJP MLA Yashpal Suvarna’s latest intervention around the Paryaya celebrations is not an isolated remark but part of a familiar pattern—one that thrives on polarisation and survives on manufactured grievance. The Paryaya of the Udupi Krishna Temple is not merely a religious rotation of pontiffs. Over centuries, it has evolved into a civic-cultural event that binds the town together, much like Mysuru Dasara. Its success has always depended on public cooperation across communities. Among the most visible and symbolic of these traditions is the participation of local Muslims, who offer  hore kānike —vegetables, fruits, and grains—not as a political statement but as an expression of shared belonging. This practice has endured regimes, rulers, and ...
Read more