ಮಾತು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನಿಮಗೂ ಗೌರವ, ರಾಜಕೀಯಕ್ಕೂ ಮರ್ಯಾದೆ !
ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಇಂದು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಮಾಲಿನ್ಯ ಯಾವುದು ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಉತ್ತರ ಒಂದೇ - ಮಾತಿನ ಮಾಲಿನ್ಯ. ಧೂಳು, ಹೊಗೆ, ಶಬ್ದ ಮಾಲಿನ್ಯಗಳಂತೆ ಈಗ ರಾಜಕೀಯವೂ ಅತಿಯಾದ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಮಾಲಿನ್ಯದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿದೆ. ಯಾರೂ ಕೇಳದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ, ಯಾರೂ ಕೇಳದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸದ ವಿಚಾರಕ್ಕೂ ಅಭಿಪ್ರಾಯ - ಇದೇ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಬಡಿದ ವ್ಯಾಧಿ, ದೈನಂದಿನ ವ್ಯಸನ.
ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷವಾಗಲಿ, ವಿರೋಧ ಪಕ್ಷವಾಗಲಿ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಒಂದೇ. ಬಿಜೆಪಿ-ಜೆಡಿಎಸ್ದಲ್ಲಿ ಎಚ್ ಡಿ ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ, ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿ ಆರ್ ಅಶೋಕ್, ಬಿ ವೈ ವಿಜಯೇಂದ್ರ, ಚಲವಾದಿ ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿ, ಪ್ರತಾಪ್ ಸಿಂಹ, ಬಸನಗೌಡ ಪಾಟೀಲ ಯತ್ನಾಳ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವರು ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದಲ್ಲೊಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪಕ್ಷದ ಅಧಿಕೃತ ಧ್ವನಿಯಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಪಕ್ಷದ ನಿಲುವು ಯಾವುದು, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಯಾವುದು ಎಂಬ ಗಡಿ ಮಸುಕಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.
ಇತ್ತ ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷದಲ್ಲೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿಲ್ಲ. ಕೆಲ ಸಚಿವರು, ಕೆಲ ಶಾಸಕರು, ಕೆಲ ನಾಯಕರು - ಎಲ್ಲರೂ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಂಡರೆ ಸಾಕು, ಮೈಕ್ರೊಫೆÇೀನ್ ಕಂಡರೆ ಸಾಕು, ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಲೇಬೇಕು ಎಂಬ ಮನೋಭಾವದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಹೇಳುವ ಮುನ್ನವೇ ಸಚಿವರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಚಿವರು ಹೇಳುವ ಮುನ್ನವೇ ಶಾಸಕರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಅಧಿಕೃತ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹೊರಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹತ್ತಾರು ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.
ಈ ಆತುರಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಜನಸೇವೆ ಅಲ್ಲ. ಸುದ್ದಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎಂಬ ಹಪಾಹಪಿತನ. ಪ್ರತಿದಿನ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಬರಬೇಕು, ಟಿವಿ ಪರದೆ ಮೇಲೆ ಮುಖ ಕಾಣಬೇಕು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹೇಳಿಕೆಯ ತುಣುಕು ವೈರಲ್ ಆಗಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ. ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗಿಂತ ತಮ್ಮ ಪ್ರಚಾರವೇ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬ ಮನಸ್ಥಿತಿ.
ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿಯಾದ ಸಂಗತಿ ಏನೆಂದರೆ, ಇಂತಹ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಗೊಂದಲ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬ ನಾಯಕ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ನಾಯಕ ತಿದ್ದುತ್ತಾನೆ. ಮೂರನೆಯವರು ಅದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಗೆ ಪಕ್ಷದ ಅಧಿಕೃತ ವಕ್ತಾರ ಅಥವಾ ನಾಯಕತ್ವ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ ನೀಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ನಾಯಕತ್ವದ ಬಲವಲ್ಲ; ಶಿಸ್ತಿನ ಕೊರತೆಯ ಸಂಕೇತ.
ಮಾತನಾಡುವುದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅಥಾರಿಟಿ ಇರಬೇಕು. ಒಂದು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಇರಬೇಕು. ಒಂದು ಅಗತ್ಯ ಇರಬೇಕು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲದೆ, "ಏನಾದರೂ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಸಾಕು" ಎಂಬ ಮನೋಭಾವ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಅಗ್ಗದ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ತಮ್ಮದೇ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಮುಜುಗರಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಸುತ್ತವೆ. ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ಉಚಿತ ಅಸ್ತ್ರ ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ಜನರಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಡ್ಡೆಯನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಜಕೀಯದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ಪಕ್ಷಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಸಂಯಮಿತ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಮೇಳ ಕಾಣುವುದು ಅಪರೂಪ. ಇಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಯಕನೂ ತಾನೇ ಪಕ್ಷದ ಮುಖ, ತಾನೇ ವಕ್ತಾರ, ತಾನೇ ಅಂತಿಮ ನಿರ್ಣಯಗಾರ ಎಂಬ ಭಾವದಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ರಾಜಕೀಯ ಎಂದರೆ ದಿನದ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಯೂ ಮೈಕ್ರೊಫೆÇೀನ್ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಓಡುವುದು ಅಲ್ಲ. ನಾಯಕತ್ವದ ಅಳತೆ ಮಾತಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮಾತಿನ ತೂಕದಿಂದ ಆಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಷಯಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡದಿರುವುದೂ ಒಂದು ಪ್ರಬುದ್ಧ ಗುಣ. ಮೌನವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಿ ರಾಜಕೀಯ ಭಾಷಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ನೇರ ಮನವಿ: ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನವಾದರೂ ಬಾಯಿ ಮುಚ್ಕೊಳ್ಳಿ. ಜನರು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರತಿಗಂಟೆಯ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಕಾಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ, ಫಲಿತಾಂಶಕ್ಕೆ, ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಾಯಕತ್ವಕ್ಕೆ. ಕಡಿಮೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಹೆಚ್ಚು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ. ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಈಗ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಮಾತಿನ ಮಳೆ ಅಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯದ ಬೆಳಕು.
Comments
Post a Comment