ಇರಾನ್‍ನಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಸಂಭ್ರಮ ಮತ್ತು ಹೊಸ ಭರವಸೆ

 ಇರಾನ್ ದೇಶದ ಕ್ರೂರ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿ ಅಲಿ ಖಮೇನಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅಯತೊಲ್ಲಾ ಅಲಿರೇಜಾ ಅಲಾಫಿ ಅವರ ಅಂತ್ಯವು ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹೊಸ ಸಂಚಲನವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದೆ. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಇರಾನಿನ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಹೇರಲಾಗಿದ್ದ ಅಮಾನವೀಯ ನಿಬರ್ಂಧಗಳು, ಉಡುಗೆ-ತೊಡುಗೆಯ ಮೇಲಿನ ಕಠಿಣ ಕಾನೂನುಗಳು ಮತ್ತು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹರಣದಿಂದ ಬೆಂದು ಹೋಗಿದ್ದ ಜನರಿಗೆ ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಕ್ಷಣವಾಗಿದೆ. ಖಮೇನಿಯವರ ಆಡಳಿತವು ಇರಾನಿನ ಮಹಿಳೆಯರ ಪಾಲಿಗೆ ಒಂದು ಜೀವಂತ ನರಕದಂತಾಗಿತ್ತು. ಕೇವಲ ಮಹಿಳೆಯರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತ ಬದುಕನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪುರುಷನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಈ ಆಡಳಿತವು ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸೈನಿಕ ಬಲದ ಮೂಲಕ ಹತ್ತಿಕ್ಕಿತ್ತು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಈ ಮರಣವನ್ನು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾಗಿದೆ.

ಖಮೇನಿ ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯ ಮತ್ತು ಗುಪ್ತಚರ ಇಲಾಖೆಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಬಂಡಾಯವು ಏಳದಂತೆ ತಡೆದಿದ್ದರು. ಶಾಂತಿಯುತ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಅವರು ರಕ್ತಪಾತದ ಮೂಲಕ ನಿಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಬಿಗಿ ಹಿಡಿತವಿರುವ ಮತ್ತು ಅಮಾನವೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ದೇಶದ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಸರಿಪಡಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಬದಲಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯದ ಮಾತಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕ್ರೂರ ಆಡಳಿತದ ಅಡೆತಡೆಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಒಂದು ಬಲಿಷ್ಠ ಬಾಹ್ಯ ಶಕ್ತಿಯ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಈಗ ಆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಪರ್ವ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಂಡಿದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಅಲಾಫಿ ಕೂಡ ಮೃತಪಟ್ಟಿರುವುದು ಜನರ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಅಲಾಫಿ ಬದುಕಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ಇರಾನ್ ಜನರು ಮತ್ತೆ ಅದೇ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಸರಣಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಈಗ ಏಳುವ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾದಿಗಳು ಈ ಮರಣವನ್ನು ಖಂಡಿಸಬೇಕೇ? ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಯ ಅಂತ್ಯವು ಯಾವಾಗಲೂ ಮನುಕುಲದ ಒಳಿತಿಗೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. "ಯಾರು ಕೊಂದರು" ಅಥವಾ "ಯಾವ ಮಾರ್ಗ ಅನುಸರಿಸಲಾಯಿತು" ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಗೌಣವಾಗುತ್ತದೆ; ಬದಲಾಗಿ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಬದುಕು ಈಗ ಅಮಾನವೀಯ ಹಿಡಿತದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವರು ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ಪತನವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲೇಬೇಕು. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಇರಾನ್ ಜನರು ಈಗ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಮುಕ್ತ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ದೊಡ್ಡ ಜಯವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಶೋಷಿತರಿಗೆ ಹೊಸ ಭರವಸೆ ನೀಡಿದೆ