ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗದ ಭರವಸೆಗಳು ಕೇವಲ ಮರೀಚಿಕೆಯೇ?

 ಪ್ರಚಲಿತ * ಬಿವಿಸೀ

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಯುವಜನತೆಯ ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಆಕ್ರೋಶವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಇದು ಇಡೀ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಗಂಟೆಯಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ವಿವಿಧ ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹುದ್ದೆಗಳು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಖಾಲಿಯಿದ್ದರೂ, ಅವುಗಳ ಭರ್ತಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ತೋರುತ್ತಿರುವ ಅಸಡ್ಡೆ ಯುವಜನತೆಯನ್ನು ಬೀದಿಗೆ ತಂದಿದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯೂ "ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ನೇಮಕಾತಿ" ಎಂಬ ಘೋಷಣೆಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಬದಲಾವಣೆಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಕೆಲವು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಸಚಿವರು ತಮ್ಮ ಇಲಾಖೆಯ ಖಾಲಿ ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಭರ್ತಿ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬರದ ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಸುದ್ದಿಗಳು ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕಡತಗಳು ಮಾತ್ರ ಇಲಾಖೆಗಳ ಧೂಳು ಹಿಡಿದ ಮೇಜುಗಳಿಂದ ಕದಲುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನೇಮಕಾತಿ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಯುವಕರು ಮೊದಲು ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಈಗ ಅವರ ಆತಂಕವು ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಕೆಲವರು ಕೇವಲ "ಜೆನ್ ಝೆಡ್" ಯುವಕರ ಗಲಾಟೆ ಎಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕಬಹುದು, ಆದರೆ ಇದು ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಘನತೆಯ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿನ ಕೂಗಾಗಿದೆ. ಇಂದಿನ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಯುವಜನತೆ ಸರ್ಕಾರದ ಬಳಿ ಯಾವುದೇ ಭಿಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ಉಪಕಾರವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಆದರೆ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ನೀಡದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವರು ಒತ್ತಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆಗಳು ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳ ಕೊರತೆಯಿಂದ ಕುಂಟುತ್ತಾ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಪದವೀಧರರು ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದು ಆಡಳಿತದ ವೈಫಲ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಸ್ತುತ ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ತನ್ನ ಆಡಳಿತ ಮಾದರಿಯು ದೇಶದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದೆ. ತನ್ನ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಲ್ಯಾಣ ಕ್ರಮಗಳೆಂದು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಆಡಳಿತವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಹಂಚುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ; ಉದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವುದು, ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಸುಶಿಕ್ಷಿತ ಯುವಕರ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು ಕೂಡ ಸರ್ಕಾರದ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿದೆ.

ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಹಣದ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ, ನೇಮಕಾತಿಯಂತಹ ರಚನಾತ್ಮಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಮುಂದೂಡುತ್ತಾ ಹೋಗುವುದು ರಾಜ್ಯದ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ಖಾಲಿ ಹುದ್ದೆಗಳೆಂದರೆ ಕಚೇರಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವೆಗಳ ವಿಳಂಬ ಮತ್ತು ಜನರ ಸಿಟ್ಟು ಎಂದರ್ಥ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ, ಇದು ಮುರಿದುಬಿದ್ದ ವಿಶ್ವಾಸದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಯುವಕರು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಬರೀ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ನಂಬುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಈ ಆಕ್ರೋಶವನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುವ ಬದಲು ಸರ್ಕಾರವು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು. ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಈ ಸಿಟ್ಟು ಸ್ಫೋಟಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ಸರ್ಕಾರವು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಈಗ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದಿದೆ.