ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭೂಮಿ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷದ ಸ್ವತ್ತಲ್ಲ

 ಇದ್ದುದು ಇದ್ದ ಹಾಗೆ * ಬಿವಿಸೀ

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷದ ಕಚೇರಿಗಳಿಗಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಬಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಇತ್ತೀಚಿನ ರಾಜಕೀಯ ಸಂಘರ್ಷವು ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವ ಆಳವಾದ ರಚನಾತ್ಮಕ ದೋಷವನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿದೆ. ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಪಕ್ಷದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದುರುಪಯೋಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರು ಆರೋಪಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಈ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದೆ. ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಗಳು ಕೇವಲ ದೂರದರ್ಶನ ಚರ್ಚೆಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಪತ್ರಿಕಾಗೋಷ್ಠಿಗಳಿಂದ ಸಾಬೀತಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ತನಿಖೆಯ ಮೂಲಕವಷ್ಟೇ ಸತ್ಯ ಹೊರಬರಬೇಕಿದೆ.

ಈ ವಿವಾದವು ಕೇವಲ ಒಂದು ಆರೋಪ ಅಥವಾ ಒಂದು ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದುದಲ್ಲ. ಇದು ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ಕಹಿ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ನೋಡುವುದಾದರೆ, ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಪಕ್ಷಗಳು ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷದ ವಿಸ್ತರಣೆಯ ನಡುವಿನ ರೇಖೆಯನ್ನು ಅಸ್ಪಷ್ಟಗೊಳಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿವೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಇತರ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಸಹ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಆರೋಪಗಳು ಕೇಳಿಬಂದಿದ್ದವು. ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ವಯಂಸೇವಕ ಸಂಘ, ವಿಶ್ವ ಹಿಂದೂ ಪರಿಷತ್ ಮತ್ತು ಬಜರಂಗದಳದಂತಹ ಸಂಘಟನೆಗಳಿಗೆ ಭೂಮಿ ಮಂಜೂರು ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಇಂತಹದೇ ಚರ್ಚೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೂ ಕಾನೂನುಬದ್ಧತೆಯನ್ನೇ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧತೆಯು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿ ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭೂಮಿ ಎಂಬುದು ಸೀಮಿತ ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಸಂಪನ್ಮೂಲವಾಗಿದೆ. ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ನಗರ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯೂ ಅಗಾಧವಾದ ನಾಗರಿಕ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಸರ್ಕಾರಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳು, ಶಾಲೆಗಳು, ಸಮುದಾಯ ಆರೋಗ್ಯ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಉದ್ಯಾನವನಗಳು ಅಥವಾ ರಸ್ತೆ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳಿಗೆ ಬಳಸಬೇಕಾದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಾಗಿ ಬಳಸುವುದು ನೈತಿಕವಾಗಿ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಅಂತಹ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಅದು ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವು ಆಡಳಿತ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಜಮೀನುದಾರನಂತೆ ವರ್ತಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರವು ಕೇವಲ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸುಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿದೆ. ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಅಂಗಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ರಿಯಾಯಿತಿ ದರದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಮಂಜೂರು ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸುವ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಕಾನೂನಿನ ಅಗತ್ಯ ಭಾರತಕ್ಕಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೆ ಕಚೇರಿಗಳು ಅಥವಾ ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ ಜಾಗ ಬೇಕಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಂತೆ ಪಾರದರ್ಶಕ ಹರಾಜಿನ ಮೂಲಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಬೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಬೇಕು. ಯಾವುದೇ ಸಬ್ಸಿಡಿ ಅಥವಾ ಆದ್ಯತೆಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಇರಬಾರದು.

ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ಪಕ್ಷ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರದ ನಡುವೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಪ್ರತ್ಯೇಕತೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಸ್ತಿಯು ರಾಜಕೀಯ ಬಹುಮಾನವಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತಾತ್ಮಕ ನೈತಿಕತೆಯು ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಭೂಮಿ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದೇ ಹೊರತು ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ಪಕ್ಷಕ್ಕಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿರಲಿ.